ភ្ជុំបិណ្ឌ ពស. ២៥៥២
Posted: September 27th, 2008 under [V]-action, [V]-idea.
Comments: none
Khmer Security Standard?
ដូចដែលបានអួតពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុនហ្នឹងអំពីឡេបថប់ថ្មីរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំមិនទាន់បានសង្កេតឲ្យសព្វជ្រុងជ្រោយ ទើបតែព្រឹកម៉ិញបម្រុងនឹងយកដុំភ្លើងមកដោតស្រាប់តែខ្ញុំក្រឡេកឃើញ ដូចជាមានអក្សរខ្មែរ សង្កេតមើលមែនទែនទៅ ឃើញមែន! រំភើបបន្តិចដែរដែលអក្សរជាតិខ្មែរមានលេចលើផលិតផលល្បីៗលំដាប់ពិភពលោក ។
បើតាមកាត់ស្មានរបស់ខ្ញុំ នេះប្រហែលជាស្លាកសញ្ញាបញ្ជាក់ពីកម្រិតបទដ្ឋានរបស់ខ្មែរយើងហើយមើលទៅ នេះក៏អាចបញ្ជាក់ថាទីផ្សារស្រុកយើងក៏ត្រូវកំពុងបានសម្លឹងមើលឃើញពីសំណាកអ្នកជំនួញធំៗដែរ ដែលវាអាចបញ្ជាក់បន្ថែមពីស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ច ការរីកចម្រើនរបស់ស្រុកខ្មែរយើងផងដែរ ។
លើកទីមួយហើយដែលខ្ញុំឃើញស្លាកសញ្ញាមួយនេះ ខ្ញុំក៏មិនទាន់ប្រាដកក្នុងចិត្តដែរថាជាស្លាកអ្វីឲ្យប្រាកដនោះ?!? បើមានអ្នកដឹងច្បាស់ជួយប្រាប់ផង!
Posted: September 22nd, 2008 under [V]-interested.
Comments: 6
iTune8 - Review
កម្មវិធី iTune8 ចេញបានជាងកន្លះខែហើយ មាន Version នេះមានបន្ថែមមុខងារថ្មីៗពីរបីយ៉ាងដូចមានបង្ហាញខាងក្រោម៖
បង្ហាញតាម Album Workart
List View អាចបង្ហាញ Album Artwork ជាមួយគ្នាបាន (កាលពីមុន Functions នេះត្រូវបានចែកជាពីរចាញពីគ្នា
Cover flow នៅដដែល
Visualize ថ្មីប្លែកភ្នែក
សម្រាប់អ្នកចូលចិត្តស្ទីលចាស់ក៏នៅអាចបង្ហាញបាន
Posted: September 20th, 2008 under [V]-entertain, [V]-this-&-that.
Comments: none
i’m just a simple man, who “L O V E U”
Posted: September 18th, 2008 under [V]-action, [V]-entertain, [V]-idea, [V]-interested.
Comments: none
My New Black Stuff តចប់
រង្វាន់ទីពីរសម្រាប់ខ្លួនឯងក្នុងឆ្នាំ២០០៨នេះ (ដែលតាំងចិត្តយកមក”អួត”បង្ហាញ) គឺ - នាឡិកាដៃ
តាំងតែពីមានទូរស័ព្ទដៃមក នាឡិកាដៃត្រូវបានខ្ញុំព្រងើយកន្តើយដាក់គ្នាមួយរយៈធំ តែមិនមែនមិនមើលសោះទេ មានប្រើប្រាស់ជាប្រចាំដែរ គ្រាន់តែប្រចាំការដូចពីមុន តែចម្លែកក្នុងឆ្នាំនេះស្រាប់តែនឹកចង់បាន នាឡិកាដៃមួយគ្រឿងប្រើប្រាស់ ប្រហែលជាចាប់ផ្តើមធុញនឹងការលូកយកទូរស័ព្ទដៃពីក្នុងហោប៉ៅខោមកមើលម៉ោងហើយ បានជាខ្ញុំនឹកដល់នាឡិកាដៃ ។
ដំបូង តាំងចិត្ត មើលម៉ាកដែលមានសរសេរថា Swiss Made តែដល់ពេលទៅមើលរបស់មែនទែន អាម៉ូដដែលយើងគាប់ចិត្ត តម្លៃរបស់វាខ្ពស់ស៊ូមិនបាន 
ហើយម៉ូដដែលមិនបេតីសោះតម្លៃអាចស៊ូបាន តែយកមកធ្វើអីបើគ្រាន់តែមានសរសេរថា Swiss Made តែយើងមិនស្រឡាញ់វាផង ។
នេះជាហេតុផលមួយធ្វើឲ្យខ្ញុំដើរសំដៅទៅរកបញ្ជរតាំងនាឡិការបស់ជប៉ុនវិញ ទៅដល់ភ្លាមស្រាប់តែមានទាក់ភ្នែកច្រើនម៉ូដណាស់ ធ្វើឲ្យការតាំងចិត្តរបស់ខ្ញុំដែលចង់បាន Swiss Made ត្រូវបានផ្អាកហើយបង្វែរទិសដៅទៅជា Japan Made 
វិញ”ក៏បាន” ។ ចាំអង្កាលទៀត ជប៉ុនក៏មិនអន់គុណភាពឯណា ម៉ូដក៏ស្អាតៗទាក់ភ្នែក តម្លៃក៏សមរម្យអាចស៊ូបាន ហើយម្យ៉ាងចាត់ទុកថាជួយអាស៊ីដូចគ្នា “ហេហេហេ ទ្រឹស្តីមនសិកាល្អៗរបស់ខ្ញុំលេចចេញពេលលុយមិនគ្រប់” 
ប្រើប្រាស់ផលិតផលប្រទេសរួមទ្វីបយើងចុះ ។ ចាំពេលហោប៉ៅយើងមានទម្ងន់ជាងនេះបន្តិចសឹមទិញ Swiss Made ក៏មិនយឺតពេល (អាដែល ហាហាហា) 
។
ខាងក្រោមនេះជារួបមួយចំនួនដែលតាំងចិត្តថតយកមកអួត ហាហាហា…
ផ្នែកខាងមុខ
ខាងខ្នងមើលឃើញគ្រឿងក្នុង ស្រឡាញ់ត្រង់ហ្នឹងឯង ហេហេហេ
សមអស់ទាស់ (ទិញរួចហើយមិនសមក៏ត្រូវតែសមដែរមែនទេ? ហេហេហេ)
Posted: September 16th, 2008 under [V]-action.
Comments: 10
My New Black Stuff ១
ក្នុងឆ្នាំនេះតាំងចិត្តថានិងទិញរបស់ពីរយ៉ាងសម្រាប់ជា រង្វាន់ឲ្យខ្លួនឯង (ដែលខំប្រឹងធ្វើការពេញមួយឆ្នាំ) ហាហាហា ជាទម្លាប់មួយប្រហែលចម្លែកបន្តិច តែសម្រាប់ខ្ញុំមិនចម្លែកទេ ព្រោះខ្ញុំគិតថាបើយើងមិនផ្តល់កម្លាំងចិត្តឲ្យខ្លួនឯងជាមុនសិន ហើយទៅចាំទទួលពីអ្នកដទៃនោះវាមិនងាយទេ ។
រង្វាន់ពីរយ៉ាងដែលចង់បានសម្រាប់ឆ្នាំ ២០០៨ ។ គម្រោងខ្ញុំគិតថានិងចាត់ចែងទិញនៅចុងឆ្នាំឯណោះទេ ព្រោះទម្រាំដល់ពេលណឹងកូនជ្រូកប្រហែលជាតាន់ជាងពេលនេះបន្តិច ។ តែចៃដន្យអី នៅសុខៗស្រាប់តែមកឈឺភ្នែកអញ្ចឹងទៅ កន្លែងធ្វើការក៏ចិត្តល្អឲ្យច្បាស់សរុបទៅសរុបមកចូលពីរអាទិត្យ (តាមពិតទៅគេឲ្យតាមសភាពជំងឺសោះហ្នឹង) ទើបធ្វើឲ្យខ្ញុំមានឱកាសធ្វើសម្រេចគម្រោងការប្រចាំឆ្នាំបានឆាប់ ហាហាហា។
មិនដឹងយ៉ាងម៉េចដែរ របស់ប្រើប្រាស់របស់ខ្ញុំ រើសទៅរើសមកចៀសមិនផុតពីពណ៌ ខ្មៅ សោះ ។ កាលមុនដូចជាខ្ញុំធ្លាប់អួតប្រាប់គ្នាយើងម្តងហើយ មួយជុំខ្លួនសុទ្ធតែរបស់ពណ៌ខ្មៅ Desk top មួយឈុត, តុ ទូ កៅអី នាឡិកា ទូរស័ព្ទដៃ កាបូបលុយ កាបូបធ្វើការ កាបូប កាស់ស្តាប់ត្រចៀក អាយផត់ (ខូចបាត់ទៅហើយ ប្រហែលត្រូវចាត់ចូលជារង្វាន់សម្រាប់ខ្លួនឯងនៅឆ្នាំក្រោយ ហេហេហេ) សុទ្ធតែខ្មៅទាំងអស់ ។
ឥឡូវបានរបស់ប្រើប្រាស់ពីរយ៉ាងមកទៀតសុទ្ធតែខ្មៅទៀត ថាចូលចិត្តក៏ថាបាន តែសូមប្រាប់ថាចូលចិត្តរបស់ខ្មៅ ចិត្តមិនខ្មៅទេណា ហាហាហា ។
រង្វាន់ (ទិញឲ្យខ្លួនឯង) ទី១ដែលសម្រាប់ឆ្នាំ ២០០៨ ដែលត្រូវយកមកអួតគឺ Laptop ។ ចង់បានយូរហើយ តែសន្សំលុយមិនចេញទាល់តែសោះ ។ ទម្រាំតែបានម្តងនេះត្រូវបូលរួមនឹងសំណាងដែរបើថាទៅ តែសំណាងអ្វីនោះសូមលាក់ទុកជាអាថ៌កំបាំង មិនអាចប្រាប់បានជាសាធារណៈទេ ។
មានអ្នកខ្លះ (ឈ្មោះអក្សរកាត់ ស.ភ) គេត្រូវបានខ្ញុំអួតមុននេះទៅហើយ ហើយខ្ញុំក៏ត្រូវបានគេគំរាមមិនឲ្យខ្ញុំយកមកអួតនៅក្នុង Blog ទៀតណ៎ ។ សូមប្រាប់ទៅវិញថា “ទាល់តែយូរកាភាក់អើយ”…អុញនោះច្រឡំមាត់ប្រាប់ឈ្មោះគេបាត់ហើយ … ហេហេហេ ។
យូរៗទម្រាំគ្នាមាន របស់យកមកអួតបងប្អូនយើងម្តង កុំឃាត់គ្នាអី ហេហេហេ ឃាត់ហើយតែឃាត់មិនជាប់ ។ មិនដូចអ្នកខ្លះមានរូបថត ៤គុណ៦ (កញ្ចាស់ៗ) ក៏យកមកអួតគេពេញទឹកពេញដីដែរ គេមិនឃើញថាអីផង ហាហាហាហា។ ជ្រុលថាអញ្ចឹងហើយដាក់លីងឲ្យគេលីងរួបថតណឹងហ្មងទៅក្រែងមានអ្នក មិនទាន់បានឃើញ >>> ចុចដើម្បីភ្ជាប់តំណរូបថត ៤គុណ៦
ងាកមកមើលរបស់គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ដែលខ្ញុំយកមកអួតវិញបងប្អូន ហេហេហេ Laptop ថ្មី ម៉ាក HP 13.3″ រូបថតព័ត៌មានលម្អិតមានដូចខាងក្រោម ៖
មើល ពី លើ
មើល ពី មុខ
មើល ចំហៀង បាន ឃើញ ខ្មៅ ក្រឹប
Specification:
Posted: September 14th, 2008 under [V]-action.
Comments: 16
I’m Back!
ខ្ញុំត្រឡប់មកវិញហើយបងប្អូនញាតិមិត្ត Blog ទាំងអស់ ។ ភ្នែករបស់ខ្ញុំឥឡូវនេះចាត់ទុកថាប្រសើរច្រើនជាងកាលពី ពីរអាទិត្យមុនច្រើនណាស់ ។ នៅសល់ស្នាមក្រហមដែលបណ្តាលមកពីរលាកសសៃ ហើយអាការៈទូទៅកំពុងប្រសើរឡើងវិញបណ្តើរៗផងដែរ ។
នៅទាស់បន្តិចដែលមិនទាន់ដូចដើមគឺ ពេទ្យហាមប្រើភ្នែកសម្លឹងប្រភពពន្លឺ (អេក្រង់កុំព្យូទ័រ, ទូរទស្សន៍ ។ល។) និងអានសៀវភៅច្រើនពេកក្នុងដំណាក់កាលនេះ ។
គ្រប់យ៉ាងអាចប្រព្រឹត្តទៅបានដូចដើមនៅពេលដែលស្នាមជាំឈាមរលាយបាត់ ។ ខ្ញុំក៏មិនដឹងថាពេលណាបានរលាយបាត់ទេ ។ តែនៅអង្គុយមុខ កុំព្យូទ័រ ឬ មានសៀវភៅនៅនឹងដៃពេលទំនេរទ្រាំមិនបាននឹងប្រើភ្នែកសម្លឹង ។
គ្រាន់បើជាងពីរអាទិត្យមុន
វិលមកម្តង នេះការងារហាក់ដូចច្រើនជាងមុនទៅទៀត ហើយការងារដែលចូលមកថ្មីនោះ ក៏រឹតតែពាក់ព័ន្ធការប្រើប្រាស់ក្រសែភ្នែកនិងកុំព្យូទ័រទៅទៀត មិនដឹងធ្វើយ៉ាងម៉េចបើយើងជ្រើសយកផ្លូវមួយនេះ ដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតទៅហើយ ។
រាល់ថ្ងៃនេះនៅជាកុំព្យូទ័រ ជិតស្និតសឹងដូចប្តីប្រពន្ធទៅហើយ និយាយតាមត្រង់ទៅ ថ្ងៃណាមិនបាន ប្រើ ចាប់ ស្ទាប់ កាន់ពាល់ ចុច អង្អែល (កូនកណ្តុរ ដូចមានច្របាច់ទៀតណ៎) គឺថ្ងៃនោះច្បាស់ជានៅមិនសុខ ដូចជាខ្វះៗខាតស្អីម្យ៉ាងយ៉ាងម៉េចមិនដឹងទេ ។
ខ្ញុំជឿថាអ្នករាល់គ្នា ជាពិសេសមិត្ត Blog ក៏មិនខុសពីខ្ញុំប៉ុន្មានដែរ ព្រោះវាក្លាយជាទម្លាប់ កា្លយជាចំណែកមួយនៅក្នុងជីវិតយើងទៅហើយមែនទេ ។
សង្ឃឹមថា នឹងបានដូចដើមលឿនៗ ដូចដែលបានទទួលពរពីមិត្តៗទាំងអស់ ។ ហើយក៏មិនភ្លេចអរគុណម្តងទៀតចំពោះរាល់សណ្តានចិត្តព្រួយបារម្ភតាម រយៈ Commentsក្នុង Blog , ទូរស័ព្ទ (មិត្តរួមការងារ) , សារជាអក្សរ ។ល។
Posted: September 12th, 2008 under [V]-action, [V]-interested.
Comments: 2
a moment
VphotO ប្រហែលជាត្រូវផ្អាកសកម្មភាពគ្រប់បែបយ៉ាងមួយរយៈពេលខ្លី (អាចកន្លះ ខែទៅមួយខែ) ព្រោះសភាពបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្ញុំដូចឃើញក្នុងរូបស្រាប់ ត្រូវបានពេទ្យហាមផ្អាច់មិនឲ្យប្រើប្រាស់កែវភ្នែកប្រឈមនឹងកញ្ចក់ Monitor គ្រប់ប្រភេទហើយអ្វីដែលធ្ងន់ធ្ងរជាងនោះទៀតគឺ អានសៀវភៅក៏មិនបានដែរ វាឈឺចុកពឺតៗតែម្តង ។ សួរថាមូលហេតុអ្វីបានជាបណ្តាលឲ្យភ្នែកខ្ញុំទៅជាយ៉ាងហ្នឹង? ខ្ញុំមិនច្បាស់ដែរ ពេទ្យប្រាប់ថាខ្ញុំរលាកសសៃប្រសាទភ្នែក ប្រហែលមកពីប្រើប្រាស់វាច្រើនហួសកំណត់បានទៅជាអញ្ចឹង! (ខាងស្តាំឥឡូវត្រូវបានបិទជិតមួយរយៈ នៅប្រើបានខាងឆ្វេងតែម្ខាងទេ)
ហេហេហេហេ សូមរាយការណ៍ពីស្ថានភាពផ្ទាល់ខ្លួនខ្លីៗត្រឹមនេះចុះ ចាំពេលជាសះស្បើយសឹមវិលត្រឡប់មកជួបគ្នាជាថ្មី! សូមជូនពរឲ្យខ្លួនឯងឆាប់ជា! ហាហាហាហា!
Posted: September 2nd, 2008 under [V]-this-&-that.
Comments: 14
today’s shot “smile”
ជឿទេថាកែវភ្នែករបស់មនុស្សយើងមិនដែលកុហកទេ? សាកសម្លឹងមើលកែវភ្នែកក្មេងប្រុសដែលនៅក្នុងរូបជាមួយខ្ញុំមើល តើអ្នកអាចប្រាប់ពីអារម្មណ៍របស់គេបានទេ?
វាពិបាកកំណត់ណាស់រឿងនេះ ថាវាពិតកម្រិតណា តែសម្រាប់អ្នកដែលបានដឹងរឿងពិតរបស់ក្មេងប្រុសម្នាក់នេះហើយ ប្រាកដជាចង់សម្លឹងមើលកែវភ្នែកនេះម្តងហើយម្តងទៀតជាមិនខាន ។
មានរឿងរ៉ាវជាច្រើនបានកើតឡើង រឿងភាគច្រើនដែលមិនកើតឡើងចំពោះខ្លួនយើងផ្ទាល់ យើងអាចគ្រាន់តែស្តាប់ហើយក៏ហើយទៅ តែរឿងសម្រាប់អ្នកដែលទទួលផលផ្ទាល់វិញ គេនឹងទទួលរងឥទ្ធិពលបែបផ្សេង បែបចង់ចៀសតែចៀសមិនរួច បែបចាំបាច់ត្រូវតែប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាដែលកើតឡើង។
ខ្ញុំនឹងសសេរពីប្រវត្តិសង្ខេបរបស់ “ឈុត” (ក្មេងប្រុសក្នុងរូបខាងលើ) នាពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ ខ្ញុំជឿថាប្រវត្តិរបស់ឈុត និងកុមាររងគ្រោះជាច្រើនទៀត អាចចូលរួមចំណែកតូចមួយសម្រាប់ជួយសង្គមមនុស្សជាតិ ។
Posted: August 26th, 2008 under [V]-photo (Gallery).
Comments: none
មហាកំផែងស្រុកខ្មែរ
ធ្លាប់មានលោកគ្រូខ្ញុំម្នាក់គាត់បានលើកឡើងថា កាលពីគាត់ទៅធ្វើទស្សនកិច្ចសិក្សានៅប្រទេសថៃ ក្រុមនិស្សិតថៃបានលើកជាសំណួរសួរគាត់អំពីបញ្ហាចម្រូងចម្រាស់រវាងប្រទេសទាំងពីរត្រង់ចំណុចព្រំដែនត្រូតស៊ីគ្នា ។ គេសួរពីគំនិតយោបល់គាត់ ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើ ។ លោកគ្រូគាត់តបថា បើគាត់មានអំណាចគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការលើកជាសំណើដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើ គាត់នឹងស្នើឲ្យរាជរដ្ឋាភិបាល សង់ជាជញ្ជាំងថ្មដ៏ធំមួយខណ្ឌព្រះដែនប្រទេសខ្មែរ និង ថៃ ត្រង់ចំណុចដែលមានបញ្ហា (ប្រាសាទព្រះវិហារ) ។ ព្រោះគាត់យល់ថា បន្ទាប់ពីបញ្ហាត្រូវបានដោះស្រាយរួចហើយ ត្រូវតែបិទកន្លែងនោះឲ្យជិត កុំឲ្យប្រជាជននៅខាងថៃឃើញ ព្រោះការមើលឃើញយូរៗទៅវាចេះតែបង្កឲ្យកើតជាគំនិតលោភលន់ចង់បានរបស់គេ ហើយក៏បង្កឲ្យកើតជាបញ្ហាដូចដែលកំពុងប្រឈមសព្វថ្ងៃ ។
កាលណោះក្រោយពេលស្តាប់គាត់និយាយរួចហើយ សិស្សគ្រប់គ្នានាំគ្នាសើចគឹល ព្រោះនឹកអស់សំណើច ក្នុងនោះរួមមានខ្ញុំដែរ ខ្ញុំគិតថាវាជាគំនិតមូយល្អ តែប្រហែលមិនអាចក្លាយជាការពិតបានទេ ព្រោះអីការសង់របងខណ្ឌព្រំប្រទល់ វាហាក់ជាគំនិតចាស់គំរិលពេកហើយ មានតែសម័យសាងមហាកំផែងស្រុកចិនឯណោះទេ ដែលគិតដល់រឿងហ្នឹង ។ ហើយបើប្រវត្តិសាស្ត្រថ្មីចុងក្រោយ(កាលពីសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទី២)ដែលខ្ញុំបានដឹងមានតែប្រទេសអាល្លីម៉ង់ កាលនៅបែងចែកជាពីរ ខាងកើត និង ខាងលិច គេបានសង់របងដែរ ។ បើរឿងនេះកើតមាននៅស្រុកខ្មែរ វាហាក់ដូចជាអ្វីដែលចម្លែកតែល្អ ។
ព្រឹកម៉ិញខ្ញុំមើលព័ត៌មានក្នុងអ៊ីនធើណិត ស្ទើរមិនជឿភ្នែកខ្លួនឯង ថាអ្វីដែលបានឮ និងគិតថាមិនអាចទៅរូចបែរជាកំពុងក្លាយជាការពិត ។ តាមប្រភពព័ត៌មានរបស់ចិន(Xinhua) បានរាយការណ៍មកថា ខ្មែរយើងមានគម្រោងសង់ជញ្ជាំងស៊ីម៉ងត៍ខណ្ឌព្រំប្រទល់ត្រង់កន្លែងដែលមានបញ្ហាជាមួយថៃ … អានព័ត៌មានលម្អិតពី Xinhua …
Posted: August 25th, 2008 under [V]-this-&-that.
Comments: 2